Populazioa

Udalerriaren populazioa kontzentratuta dago. Biztanleak nukleo bakar batean biltzen dira mendia eta bailara artean. 100 biztanle inguru dira.

Eboluzioa

Eboluzio demografikoa, XX. men-deko lehenengo erdian, hazkera progre-sibokoa izan zen, 30. hamarkadan gertatu zen populazio galera salbu-etsita. Bigarren erdian, populazioaren beheraldia etengabekoa izan zen, 1960 eta 1970aren artean nabariagoa. ( Tarte honetan, hamarkadaren hasi-eran zituen biztanleen % 33,91 galdu zuen.)

Garaiotan, beherantz doa populazioa. Dena dela, egoitza tinkoaz hitz egiten dugu. Izan ere, asteburu eta oporretan, gora egiten du oso nabarmen populazioak. Ekimen sozial eta kultural ugariren ardatza dela herria.

Nekazaritza, abelazkuntza eta industria

Kabredok, nekazal-produkzioa du batez ere. Lurgintzako landareak bailararen hondotik hedatzen dira. Zerealak (garia eta gagagarra), tabakoa, patatak eta ekiloreak lantzen dituzte batez ere. Baita ere, gutxiago eta soilik etxean kontsumitzeko, baratzeko produktuak eta zenbait zuhaitz frutala.

Abelazkuntza, progresiboki desa-gertu egin da azken urteotan. Behiak, idiak, zaldiak, ahateak, ardiak eta txerriak desagertu ondoren, desa-gertzen azkenak ahuntzak izan ziren. Badira 20 urte inguru. Iadanik oilo eta untxi batzuk besterik ez da geratzen.

Baina ahuntzen oroimenak pisu handia dauka oraindik. Ez da gutxi-agorako. Izan ere, herriari izena ema-teaz gain, eguneko zikloaren erritmoa markatzen zuten: goizean goiz esna-razten gintuzten, taldean alde egiten zutenean, tulun-tulun. Eta ilunabarrean, berriz, bueltatzen zirenean, bakoitza bere etxera sartzen, eguna amaitzen zihoala adierazten ziguten.

Industriak ere badu presentzia haragi eta hestebete fabrika bitan: “Embutidos Luis Sancho” eta “Viuda de Corres”. Urdaiazpiko eta txorizoak dira nabari.