Historia

Cabredo, apelatibo lokatibo moduan, XII. mendetik aurrera ageri da dokumentuetan. San Pedro auzoa azaltzen zen bere lurraldean.

Carlos III.ak osatu zuen “Principado de Viana” zelakoaren parte izan zen Cabredo. 1423. urtean osatu zuen printzerri hau, bere iloba zen D. Carlosi emateko. Errege hau hil ondoren, Aragoiko Juan II.ak Gaztelako erregeen kontra etengabe egindako gerren zurrunbiloan ibili zen Cabredo. 1430. urtean Gaztelakoek hartuta eta nafarrek berreskuratua izan zen.

1757. urtean, Nafarroako gorteek, zuhaitzak landatu eta babesteko ezarri zuten zatiketa administratiboan, Aguilarreko bailaran sartu zuten Cabredo. XIX. mende hasiera arte izan zen honen barruan. Une honetan, 1822.eko erreformak zirela eta, Arabaren parte izatera pasatu zen. Baina 1823an, Antzinako Erregimena berriro indarrean jartzearekin, Nafarrora bueltatu zen. 1841ean Arabakoa izan zen berriro. Baina, orduan, agintaritza erregional eta lokalen protestek berriro eta betirako Nafarra izatera pasatzea lortu zuten, eta 1845ean udalerri independientea izango zen.

Artea eta arkitektura

Artearen arloan, garrantzi handiko eskultura tailer bat izan zen Cabredon XVI. mendean. San Pedro auzoan jaio zen Pedro Gonzalez de San Pedro izan zuen zuzendari. Egindakoaren adierazgarri bat Santiago el Mayor elizan dugu. Eliza honen estiloa gotiko berantkorra da. Harlanezkoa, XVI. eta XVII. mendeen artean eraiki zuten.

Badira ere hiru eliz-txiki: bi herriaren barnean, eta bestea baseliza. Herriaren barnean, Santo Cristo-ren eliz-txikian, Cristo espresibista baten irudia dugu. Bestean, herrian jaio zen San Simeón-en irudia. Baselizan, Carrascal-eko Birginaren elizan, XVI.eko eraikinaren hondarrak mantentzen dira.

Arkitektura zibilean, aintzinako harrizko eraikinak dira ia denak, XVI.eko harlanezkoak ugari direla. Batzuek, XVI. eta XVIII. mendeen bitarteko hainbat harmarri dute.

Herriko jaiak, San Simeón eta San Gil santuen ohorean ospatzen dira, irailaren 3. asteburuan.